nazaki's profile© ¸ . • . ¸¸.•'´¯¯`'•> ¬...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 20 สังขาร......อืมเริ่มเข้าใจblogนี้เอาแบบpureๆล่ะกัน...
หลังจากที่เข้าไปนอนโรงพยาบาลศรีนครินทร์
เมื่อ 2 สัปดาห์ที่ผ่านมา อาจหายหน้าหายตาไป
ตอนนี้กลับมาแล้ว กลับมาพร้อมโรค...อะไรก็ไม่รู้
หมอยังวินิจฉัยโรคม่ะได้...
สาเหตุการเข้าโรงบาลเพราะเริ่มต้นที่เป็นไมเกรน
แล้วไปหาหมอฉีดยาเรียบร้อย...
หลังจากนั้น 1 สัปดาห์ ณ ตึกภาควิชา
นริสรา มีอาการมึนหัวและร่างกายซีกซ้ายเริ่มขยับไม่ได้
และเริ่มไม่รู้สึกอะไรที่ข้างขวา...เหมือนคนเป็นอำมะพึก
ครึ่งซีกขวา...จากนั้นจึงรีบบอกเพื่อนให้เรียกรถโรงบาล
ตอนนั้นปากและหน้าก็เริ่มช้า...จานที่ภาคมาดู
สักพักรถโรงบาลพร้อมเปลนอนขึ้นลิฟท์มา
ก็ขึ้นเปลไปโดยที่ชาอยู่...จนถึงโรงบาล
นี่จึ้งเป็นการโดนเข้าน้ำเกลือครั้งแรก
เจ็บสุดๆ...จากนั้นหมอก็เอาอะไรไม่รู้มาเคาะขาแขนเล่นประสาทสัมผัส
เหมือนพวกเป็นปัญหาอ่อน...อ่ะ
แล้วก็ให้นอนโรงบาล...ครั้งแรกในชีวิตอีก
เปลี่ยนชุดโรงบาล....โดนงดน้ำและอาหาร
หิวมาก...ประมาณ 20.00มีคนเอาไก่ทอดมาฝาก
พยาบาลไม่ให้กินงดอยู่...เค้าก็เอาไก่กลับ
ประมาณ21.00พยาบาลมาบอกกินได้
แล้วมันจะให้กูกินอะไรนิ่....
วันนั้นนอนหิวทั้งคืน...ทรมานสุดๆ
อยู่โรงบาลนานถึง 1 สัปดาห์...ชินกับกลิ่นและบรรยายกาศ
ทรมานมากเหงาๆสุดๆ...ไปไหนก็ไม่ได้
มีแต่บอกว่าจะให้กลับแต่ก็ไม่ได้กลับ
ไปสแกนหัวใจก็เจ็บมาก..หมอผู้ชายอีก
ต้องถอดเสื้อออกเหลือแค่...แล้วเอาผ้าปิดไว้
คิดดูดิหมอเห็นหมดอ่ะ....ทั้งกดทั้งเน้นอีกกูเจ็บโคตร
วันต่อมาไปสแกนสมอง...ฉีดสารทึบรังสี
แสบๆร้อนๆที่แขนมากกลิ่นยาออกปากเลย
แต่ก็ยังไม่สรุปอาการ...
จนวันออกจากโรงบาลก็ยังไม่รู้อีกว่าจริงๆเป็นไรกันแน่
จากนั้นใบนัดของหมอเจอสัปดาห์ละ 1เลย
ครั้งไปตรวจหัวใจด้วยกาแหย่กล้องลงไปทางหลอดอาหาร
เพื่อส่องความผิดปกติของหัวใจ
เจ็บมากๆโดยเฉพาะรสชาติของยาชา
ตรวจเสดก็ยังไม่สรุปอีก
อาทิดต่อมาไปตรวจความก้าวหน้าของอาการ
หอมันบอกว่ามีอาการของหลอดเลือดอุดตัน
ที่สมองอ่ะนะ
ล่าสุดไปทำMRIมา นอนในอุโมงค์เป็นชั่วโมง
ไม่ให้ขยับตัว..อึดอัดมาก...ต้องท่องพุทธ-โธจนตรวจเสดอ่ะ
สุดท้ายแล้วก็ต้องรอผลการรักษาอีกที
วันที่หมอนัดคือ 2 ตุลาคม 50 ถึงจะรู้ว่าจะต้องรักษายังไง
เป็นอะไรกันแน่....เอาใจช่วยด้วย
ไม่อยากเจอการตรวจแบบทรมานอีก
ตอนนี้ต้องควบคุมไม่ได้ไมเกรนเกิดเพราะหมอกลัวเส้นเลือด
ในสมองแตก...จะตายมั้ยนิ่
อาจดูว่าแข็งแรงแต่ๆจริงๆแล้วไม่ใช่เลย
อยากกลับไปใช้ชีวิตเหมือนปกติ
ไม่อยากกินยาแล้ว....
เสาร์ตะกี้ก็กลับเลยอีก..มีความสุขดี
ยกเว้น...แอลกอฮอล์&ช็อกโกแล็ต
ม่ะให้กิน...นี่อ่ะความทุกข์
รักครอบครัว
รักเพื่อน
และขอบคุณทุกคนที่ไปเยี่ยม
และให้กำลังตอนที่นอน
โรงบาลและของฝาก
ขอบคุณมากๆค่ะ
และคนที่โทรถามด้วย...
น้ำตานขม** TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://nasakicoco.spaces.live.com/blog/cns!948A6CBCE0EB1661!370.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
